28 grudnia
Świętych Młodzianków, męczenników
Święto Świętych Młodzianków przypomina wydarzenie opisane w Ewangelii według św. Mateusza, gdzie król Herod, usiłując unicestwić nowonarodzonego Jezusa, kazał zamordować wszystkich chłopców do lat dwóch w Betlejem i okolicach. Ten tragiczny epizod, znany jako rzeź niewiniątek, od wieków jest symbolem bezbronności dzieci i brutalności władzy wobec niewinnych. Choć historyczność dokładnych szczegółów budzi dyskusje, Kościół uznaje Młodzianków za pierwszych męczenników Chrystusa — przelali niewinnie krew z powodu Jezusa, mimo że nie znali ani Jego imienia, ani nauki. Duchowość tego święta podkreśla godność życia każdego człowieka, zwłaszcza najmłodszych i najsłabszych.
Świętym Młodziankom Kościół oddaje szczególny hołd, upatrując w nich znak nadziei w obliczu zła i przemocy. Ten dzień tradycyjnie poświęcony jest modlitwie za dzieci, ochronie niewinnych oraz solidarności z wszystkimi, których dotyka cierpienie z powodu niesprawiedliwości. Liturgiczny kolor czerwony, używany tego dnia, przypomina męczeństwo i krew przelaną za wiarę. Święto Świętych Młodzianków zachęca także do refleksji nad naszym stosunkiem do dzieci, ich potrzeb i praw, oraz do podejmowania działań na rzecz ich ochrony zarówno w rodzinie, jak i w społeczeństwie.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Świętych Młodzianków, męczenników (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Czytanie1 Jn 1, 5 – 2, 2
Umiłowani,
oto orędzie, które usłyszeliśmy od Jezusa Chrystusa
i które wam ogłaszamy:
Bóg jest światłością;
w Nim nie ma żadnej ciemności.
Jeśli mówimy, że trwamy z Nim we wspólnocie,
a chodzimy w ciemności,
to kłamiemy
i nie żyjemy w prawdzie.
Lecz jeśli chodzimy w światłości,
tak jak On sam jest w światłości,
wtedy trwamy we wspólnocie ze sobą,
a krew Jezusa, Jego Syna, oczyszcza nas z każdego grzechu.
Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu,
wprowadzamy samych siebie w błąd,
a prawdy w nas nie ma.
Jeśli wyznajemy nasze grzechy,
On, wierny i sprawiedliwy,
odpuści nam grzechy
i oczyści nas z wszelkiej nieprawości.
Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy,
robimy z Niego kłamcę,
a Jego słowa nie ma w nas.
Moje dzieci,
piszę wam to, abyście nie grzeszyli.
Jeśli jednak ktoś zgrzeszy,
mamy Orędownika u Ojca:
Jezusa Chrystusa, Sprawiedliwego.
On bowiem, przez swoją ofiarę,
uzyskuje przebaczenie naszych grzechów,
i nie tylko naszych,
ale także całego świata.
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 123 (124), 2-3, 4-5, 6a.7cd-8
Gdyby Pan nie był po naszej stronie,
kiedy ludzie przeciw nam powstawali,
wówczas pochłonęliby nas żywcem
gdy ich gniew zapłonął przeciw nam.
Wtedy wody by nas zatopiły,
a potok porwałby nas;
wtedy potężne fale
przelałyby się nad nami.
Błogosławiony Pan!
Sidło się podarło, a myśmy ocaleli.
Nasza pomoc w imieniu Pana,
który stworzył niebo i ziemię.
EwangeliaMt 2, 13-18
Gdy mędrcy odeszli,
oto anioł Pański ukazał się we śnie Józefowi
i rzekł:
« Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę
i uciekaj do Egiptu.
Pozostań tam, aż ci powiem,
bo Herod będzie szukał Dziecięcia,
aby Je zgładzić. »
Józef wstał,
nocą wziął Dziecię i Jego Matkę,
i udał się do Egiptu,
gdzie przebywał aż do śmierci Heroda,
aby się wypełniło
słowo Pana, wypowiedziane przez proroka:
Z Egiptu powołałem mego Syna.
Wtedy Herod, widząc, że mędrcy go oszukali,
wpadł w wielki gniew.
Posłał swoich ludzi i kazał zabić wszystkie dzieci do lat dwóch
w Betlejem i całej okolicy,
według wiadomości, które otrzymał od mędrców.
Wtedy spełniły się słowa wypowiedziane
przez proroka Jeremiasza:
Głos słychać w Rama,
płacz i wielkie narzekanie:
Rachel opłakuje swoje dzieci
i nie chce, by ją pocieszano,
bo już ich nie ma.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org