3 lutego
Św. Błażeja
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Św. Błażej, biskup i męczennik, to jeden z bardziej znanych świętych w tradycji Kościoła katolickiego, szczególnie w krajach Europy Środkowej i Wschodniej. Żył najprawdopodobniej na przełomie III i IV wieku i był biskupem Sebasty w Armenii. Jego życie jest owiane pewną legendą, zwłaszcza w kwestii szczegółów biograficznych, jednak wiadomo, że zasłynął jako gorliwy pasterz, troszczący się o swoją wspólnotę zarówno duchowo, jak i materialnie. Tradycja przypisuje mu wiele cudów, w tym uzdrowienie dziecka, które zadławiło się ością ryby – to wydarzenie przyczyniło się do powstania zwyczaju błogosławienia gardeł w dzień jego wspomnienia. Św. Błażej znany jest również z tego, że zmarł śmiercią męczeńską podczas prześladowań chrześcijan za panowania cesarza Licyniusza. Kościół wspomina go jako orędownika chorych na gardło i patrona lekarzy oraz zwierząt domowych. Jego kult jest żywy do dziś, a jego wstawiennictwa wierni przyzywają szczególnie podczas specjalnego błogosławieństwa świecami, zwłaszcza w parafiach polskich.
Wspomnienie Św. Błażeja uczy troski o bliźnich i wierności wierze pomimo przeciwności. To okazja, by zawierzyć Bogu swoje zdrowie i poprosić o łaskę duchowej siły.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Błażeja (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 3 lutego 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieHe 12, 4-7.11-15
Bracia,
jeszcze nie opieraliście się aż do krwi
w walce przeciw grzechowi,
i zapomnieliście o słowie otuchy,
które do was jest skierowane jak do synów:
Mój synu, nie lekceważ karcenia Pana,
i nie upadaj na duchu, gdy On cię upomina.
Kogo bowiem Pan miłuje,
tego karci;
a każdego, kogo uznaje za syna, smaga.
To, co znosicie, jest wychowaniem.
Bóg postępuje z wami jak z synami;
bo któż jest synem, którego ojciec nie wychowuje?
Gdy ktoś zostaje napomniany,
zazwyczaj nie odczuwa radości, lecz raczej smutek.
Później jednak, dla tych, którzy przez to przeszli,
niesie to owoc pokoju i sprawiedliwości.
Dlatego też
wzmacniajcie opadłe ręce i osłabłe kolana,
i prostujcie ścieżki dla nóg waszych.
Aby ten, kto kuleje, nie zboczył z drogi,
ale raczej został uzdrowiony.
Zabiegajcie o pokój ze wszystkimi
i o świętość, bez której nikt nie ujrzy Pana.
Bądźcie czujni,
aby nikt nie pozbawił się łaski Bożej,
aby nie wyrósł w was żaden gorzki korzeń,
który przynosiłby zamęt
i wielu by przez to zostało skażonych.
– Oto słowo Boże.
Psalm102 (103), 1-2, 13-14, 17-18a
Błogosław, duszo moja, Pana,
i całe moje wnętrze, imię Jego święte!
Błogosław, duszo moja, Pana,
i nie zapominaj wszystkich Jego dobrodziejstw!
Jak ojciec lituje się nad dziećmi,
tak Pan lituje się nad tymi, którzy się Go boją!
Wie, z czego jesteśmy ulepieni,
pamięta, że jesteśmy prochem.
Lecz miłość Pana nad tymi, którzy się Go boją,
trwa od wieków na wieki,
a Jego sprawiedliwość nad dziećmi ich dzieci,
nad tymi, którzy strzegą Jego przymierza.
EwangeliaMc 6, 1-6
W owym czasie
Jezus przyszedł do swojego rodzinnego miasta,
a Jego uczniowie poszli za Nim.
Gdy nadszedł szabat,
zaczął nauczać w synagodze.
Wielu słuchaczy zdumiewało się, mówiąc:
« Skąd On to ma?
Jaka to mądrość, która została Mu dana,
i jakie to wielkie dzieła dzieją się przez Jego ręce?
Czyż nie jest On cieślą, synem Maryi
i bratem Jakuba, Józefa, Judy i Szymona?
Czyż Jego siostry nie są tu między nami?»
I powątpiewali o Nim.
A Jezus im powiedział:
« Tylko w swej ojczyźnie,
wśród swoich krewnych i w swoim domu
prorok jest lekceważony ».
I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu;
jeno na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich.
Dziwił się też ich niedowiarstwu.
Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org