31 stycznia
4. niedziela zwykła
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Czwarta niedziela zwykła przypada w czasie liturgicznym, kiedy Kościół kontynuuje rozważanie codziennych aspektów życia chrześcijańskiego i nauczania Jezusa po okresach głównych świąt. Liturgia Słowa na tę niedzielę często ukazuje Jezusa nauczającego, uzdrawiającego lub spotykającego się z potrzebującymi, podkreślając Jego autorytet oraz bliskość wobec zwyczajnych spraw i codziennych trosk ludzi. Czas zwykły w liturgii – „Tempus per annum” – to okres wzrostu duchowego, kształtowania wiary w codzienności, z dala od wielkich wydarzeń świątecznych. Ta niedziela ma przypominać wierzącym, że świętość realizuje się nie tylko w nadzwyczajnych chwilach, lecz przede wszystkim poprzez wierną, codzienną relację z Bogiem.
Liturgiczny kolor zielony jest tu symbolem nadziei i ciągłego wzrastania w łasce. Msza święta tego dnia zachęca, by powracać do Ewangelii, odczytywać ją na nowo i odnajdywać w swoim życiu wezwanie do pójścia za Chrystusem. Dla wspólnoty wiernych Czwarta niedziela zwykła jest okazją, by celebrować obecność Boga w prostych, powtarzalnych wydarzeniach oraz odkrywać nowe wymiary wiary w rutynie życia.
Kościół utrzymuje ten okres w swoim kalendarzu, by przypominać o ciągłej potrzebie pogłębiania relacji z Jezusem, nawet jeśli nie towarzyszą temu wielkie święta. To czas na pielęgnowanie modlitwy, lekturę Pisma Świętego i nieustanne dążenie do świętości – właśnie poprzez zwyczajne dni.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o 4. niedziela zwykła (Novus Ordo Missae)
Teksty liturgiczne z dnia 31 stycznia 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Pierwsze czytanieDt 18, 15-20
Mojżesz mówił do ludu:
«Spośród was, spośród waszych braci,
Pan, wasz Bóg,
wzbudzi proroka jak ja,
a jego będziecie słuchać.
To właśnie prosiliście Pana, waszego Boga,
na górze Horeb, w dniu zgromadzenia, mówiąc:
“Nie chcę już więcej słuchać głosu Pana, mojego Boga,
nie chcę już widzieć tego wielkiego ognia,
abym nie umarł!”
I wtedy Pan powiedział do mnie:
“Dobrze powiedzieli.
Wzbudzę spośród ich braci
proroka jak ty;
włożę w jego usta moje słowa,
i on im powie wszystko, co mu nakażę.
A jeśli ktoś nie posłucha słów
które ten prorok wypowie w moim imieniu,
jo sam się z niego rozliczę.
Lecz prorok, który odważy się mówić w moim imieniu
słowo, którego mu nie poleciłem,
albo będzie przemawiał w imieniu innych bogów,
ten prorok umrze.»
– Oto słowo Boże.
Psalm94 (95), 1-2, 6-7abc, 7d-9
Przyjdźcie, radośnie wołajmy na cześć Pana,
wznośmy okrzyki na cześć naszej Skały, naszego zbawienia!
Przystąpmy z dziękczynieniem przed jego oblicze,
wyśpiewujmy Mu pieśni radosne!
Przystąpcie, oddajmy pokłon, padnijmy na twarz,
uwielbiajmy Pana, który nas stworzył.
Tak, On jest naszym Bogiem,
my ludem Jego pastwiska,
owcami w Jego ręku prowadzeni.
Dziś, jeśli głos Jego usłyszycie,
«Nie zatwardzajcie serc waszych jak na pustyni,
jak w dniu pokusy i próby,
gdzie wasi ojcowie wystawiali mnie na próbę i przekraczali,
chociaż widzieli moje dzieła.»
Drugie czytanie1 Co 7, 32-35
Bracia,
chciałbym, abyście byli wolni od trosk.
Ten, kto nie ma żony, troszczy się o sprawy Pana,
szuka, jak przypodobać się Panu.
Ten zaś, kto ma żonę, troszczy się o sprawy tego świata,
szuka, jak przypodobać się żonie,
i tak jest rozdwojony.
Kobieta niezamężna
albo dziewica
troszczy się o sprawy Pana,
aby była święta ciałem i duchem.
Ta zaś, która wyszła za mąż, troszczy się o sprawy tego świata,
szuka, jak przypodobać się mężowi.
Mówię to dla waszego pożytku,
nie żeby nałożyć na was pęta,
ale żeby wskazać to, co słuszne,
i żebyście trwali przy Panu bez rozproszenia.
– Oto słowo Boże.
EwangeliaMc 1, 21-28
Jezus wraz ze swoimi uczniami wszedł do Kafarnaum.
Zaraz w szabat
wszedł do synagogi i nauczał.
Zdumiało ich Jego nauczanie,
bo nauczał jak ten, który ma władzę,
a nie jak uczeni w Piśmie.
A był właśnie w ich synagodze
człowiek opętany przez ducha nieczystego,
który zaczął wołać:
«Czego chcesz od nas, Jezusie z Nazaretu?
Przyszedłeś nas zgubić?
Wiem kim jesteś:
Ty jesteś Święty Boży.»
Lecz Jezus rozkazał mu surowo:
«Milcz! Wyjdź z niego!»
Wtedy duch nieczysty szarpnął nim,
krzyknął głośno i wyszedł z niego.
Wszystkich ogarnęło zdumienie
i pytali się nawzajem:
«Cóż to jest?
Nowa nauka z mocą!
Nawet duchom nieczystym rozkazuje
i są Mu posłuszne.»
I wnet wieść o Nim rozeszła się wszędzie,
po całej okolicy Galilei.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org