4 września
Piątek, 22. tydzień zwykły
Dziś Kościół nie obchodzi żadnej obowiązkowej uroczystości ani wspomnienia świętego — jest to tzw. dzień ferialny, czyli zwykły dzień okresu zwykłego. W liturgii férie oznaczają dni, które nie przypadają na konkretne święto liturgiczne; w tym czasie szczególna uwaga zwrócona jest na codzienność chrześcijańskiego życia i rozwijanie relacji z Bogiem poprzez modlitwę, Słowo Boże i Eucharystię. Okres zwykły w kalendarzu liturgicznym pozwala wiernym zgłębiać systematycznie tajemnice zbawienia i naukę Chrystusa, żyjąc Ewangelią na co dzień i wypełniając obowiązki wynikające z powołania ucznia Jezusa. Dni ferialne są też zaproszeniem do osobistej refleksji i wewnętrznego wzrostu poza wielkimi świętami Kościoła — są przypomnieniem, że spotkanie z Bogiem dokonuje się nie tylko w wydarzeniach nadzwyczajnych, ale również w codzienności.
Tego rodzaju dni służą także temu, by otworzyć serce na powtarzalność i prozę życia, które stają się miejscem działania łaski Bożej. Liturgia okresu zwykłego i dni ferialnych pomaga wiernym nie tylko wzrastać duchowo, ale też ukorzenić się w wspólnocie Kościoła, która żyje rytmem roku liturgicznego.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Piątek, 22. tydzień zwykły (Novus Ordo Missae)
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
Czytanie1 Co 4, 1-5
Bracia,
niech ludzie uważają nas
za sługi Chrystusa
i szafarzy tajemnic Bożych.
A od szafarzy wymaga się jedynie,
aby każdy z nich był wierny.
Mnie zaś mało obchodzi, czy będę sądzony przez was
lub przez jakikolwiek trybunał ludzki;
zresztą nawet sam siebie nie sądzę.
Sumienie nie wyrzuca mi niczego,
ale to jeszcze nie znaczy, że jestem usprawiedliwiony;
tym, który mnie sądzi, jest Pan.
Przeto nie osądzajcie przedwcześnie,
ale czekajcie na przyjście Pana,
gdyż On rozjaśni to, co ukryte w ciemnościach,
i ujawni zamysły serc.
Wtedy każdy otrzyma pochwałę od Boga.
– Oto słowo Boże.
PsalmPs 36 (37), 3-4, 5-6, 27-28ab, 39-40ac
Zaufaj Panu i czyń dobrze,
zamieszkaj ziemię i dochowuj wierności;
raduj się Panem,
a On spełni pragnienia twego serca.
Powierz swą drogę Panu,
zaufaj Mu, a On sam będzie działał.
Sprawi, że twoja sprawiedliwość zabłyśnie jak światło,
a twoje prawo jak słońce w południe.
Unikaj zła, czyń dobrze,
a będziesz mieszkał na wieki,
bo Pan miłuje prawo,
i nie opuszcza swoich wiernych.
Pan jest zbawieniem dla sprawiedliwych,
jest ich schronieniem w czasie utrapienia.
Pan ich wspiera i wyzwala,
bo u Niego szukali schronienia.
EwangeliaLc 5, 33-39
W owym czasie
faryzeusze i uczeni w Piśmie powiedzieli do Jezusa:
« Uczniowie Jana często poszczą
i zanoszą modlitwy;
tak samo uczniowie faryzeuszów.
Natomiast twoi jedzą i piją! »
Jezus im odpowiedział:
« Czy możecie sprawić, by goście weselni pościli,
dopóki oblubieniec jest z nimi?
Lecz przyjdą dni, kiedy zabiorą im oblubieńca;
wtedy, w tych dniach, będą pościć. »
Opowiedział im też przypowieść:
« Nikt nie odrywa kawałka z nowej szaty,
aby go przyszyć do starej.
Inaczej i nową się podrze,
a kawałek z nowej
nie będzie pasował do starej.
I nikt nie wlewa młodego wina
do starych bukłaków;
bo inaczej nowe wino rozsadzi bukłaki,
wino się rozleje
a bukłaki zniszczeją.
Przeciwnie, młode wino należy wlewać do nowych bukłaków.
A kto pije stare wino, nie chce młodego.
Bo mówi: „Stare jest lepsze.” »
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org