2. niedziela Adwentu

Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud,
– mówi wasz Bóg –
mówcie do serca Jerozolimy.
Obwieszczajcie, że kres jej służby
i odpuszczenie jej winy,
że z ręki Pana otrzymała
dwukrotnie za wszystkie swoje grzechy.

Głos się rozlega:
« Na pustyni przygotujcie drogę Panu,
prostujcie na stepie ścieżkę dla naszego Boga.
Niech każda dolina będzie wypełniona,
każda góra i wzgórze zrównane!
Wyboista droga niech się stanie równiną,
a pagórki - szeroką doliną!
Wtedy objawi się chwała Pana,
ujrzy to wszelkie ciało,
bo usta Pana to przyrzekły.»

Wejdź na wysoką górę,
Ty, co zwiastujesz dobrą nowinę Syjonowi!
Podnieś mocno swój głos,
Ty, co zwiastujesz dobrą nowinę Jerozolimie!
Podnieś głos, nie bój się!
Powiedz miastom Judy:
« Oto wasz Bóg!

Oto Pan Bóg przychodzi z mocą;
his ramię włada wszystkim.
Oto nagroda Jego z Nim,
a przed Nim Jego zdobycz.
Jak pasterz paść będzie swoją trzodę:
ramieniem swym zgromadzi baranki,
na łonie je poniesie,
a owce karmiące poprowadzi.»

– Oto słowo Boże.

Będę słuchał, co mówi Pan Bóg:
On ogłasza pokój swemu ludowi i swoim wiernym.
Jego zbawienie jest bliskie dla tych, którzy się Go boją,
a chwała zamieszka na naszej ziemi.

Miłość i wierność spotkają się ze sobą, sprawiedliwość i pokój się pocałują;
wierność wyrośnie z ziemi,
a sprawiedliwość spojrzy z nieba.

Pan obdarzy dobrami,
a nasza ziemia wyda swój plon.
Sprawiedliwość pójdzie przed Nim,
a śladami Jego kroków zbawienie.

Umiłowani,
jedno nie powinno umknąć waszej uwadze:
dla Pana
jeden dzień jest jak tysiąc lat,
a tysiąc lat jak jeden dzień.
Pan nie zwleka z wypełnieniem obietnicy,
jak niektórzy sądzą, że zwleka;
ale On jest cierpliwy wobec was,
bo nie chce, aby ktokolwiek zginął,
ale chce, by wszyscy przyszli do nawrócenia.
Jednak dzień Pana przyjdzie jak złodziej.
Wtedy niebo z trzaskiem przeminie,
żywioły się rozpadną w ogniu,
a ziemia i wszystko, co na niej uczynione, zostanie ujawnione.
Skoro więc to wszystko ulegnie zagładzie,
jakimi winniście być wy, którzy oczekujecie
i przyspieszacie przyjście dnia Bożego,
w którym niebiosa pójdą na zatracenie w ogniu,
a żywioły stopnieją w gwałtownym żarze?
Bo zgodnie z Jego obietnicą
oczekujemy nowego nieba i nowej ziemi,
w których zamieszka sprawiedliwość.
Dlatego, umiłowani, oczekując tego,
dokładajcie starań, abyście byli bez skazy i bez zarzutu,
w pokoju.

– Oto słowo Boże.

Początek Ewangelii Jezusa,
Chrystusa, Syna Bożego.
Jak jest napisane u proroka Izajasza:
Oto ja posyłam mojego posłańca przed Tobą,
by przygotował Ci drogę.
Głos wołającego na pustyni:
Przygotujcie drogę Panu,
prostujcie Jego ścieżki.
I tak pojawił się Jan Chrzciciel
na pustyni.
Głosił chrzest nawrócenia
na odpuszczenie grzechów.

Cała kraina judzka oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy
schodzili się do niego
i byli przez niego chrzczeni w Jordanie,
wyznając publicznie swoje grzechy.
Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej
i pas skórzany wokół bioder;
żywił się szarańczą i miodem leśnym.
I głosił:
« Idzie za mną mocniejszy ode mnie,
ja nie jestem godzien schylić się
i rozwiązać rzemyka u jego sandałów.
Ja was chrzciłem wodą,
on zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym.»

– Oto słowo Pańskie.