6 lutego
Św. Paweł Miki i Towarzysze
Belgia : Św. Amand, biskup Maastrichtu
Święto wyświetlone dla roku 2027; święta ruchome mogą się różnić w zależności od roku.
Paul Miki i jego towarzysze to grupa 26 męczenników, którzy ponieśli śmierć męczeńską w Nagasaki w Japonii pod koniec XVI wieku. W tamtym czasie chrześcijaństwo, wprowadzone do Japonii przez misjonarzy jezuickich i franciszkańskich, spotkało się początkowo z zainteresowaniem, lecz wkrótce potem zaczęło być postrzegane jako zagrożenie dla władzy oraz tradycji japońskiej. Paulem Miki był jezuitą pochodzenia japońskiego, znanym kaznodzieją i człowiekiem głębokiej wiary. On oraz jego towarzysze – zarówno zakonnicy, jak i świeccy chrześcijanie – zostali pojmani na rozkaz władzy i po długiej drodze upokorzeń skazani na okrutną śmierć przez ukrzyżowanie 5 lutego 1597 roku. Ich męczeństwo nie tylko wstrząsnęło ówczesną społecznością japońską, ale i Kościołem na całym świecie, dając świadectwo niezłomności wiary i miłości do Chrystusa. Ich kult jest znakiem powszechności Kościoła – pokazuje, że Ewangelia może zakorzenić się poza Europą i zrodzić świętych w zupełnie innych kulturach. Wspomnienie św. Pawła Miki i jego towarzyszy obchodzone jest w Kościele jako przykład odwagi, wytrwałości oraz oddania Chrystusowi aż po śmierć.
Link bezpośredni
Zadaj pytanie o święto dnia
Pytania o Św. Paweł Miki i Towarzysze (Novus Ordo Missae)
Odrębności lokalne
- Belgia — Św. Amand, biskup Maastrichtu
Teksty liturgiczne z dnia 6 lutego 2027
Dzień liturgiczny
Czytania mszalne
CzytanieHe 13, 15-17.20-21
Bracia,
w każdej sytuacji
składajmy Bogu przez Jezusa ofiarę uwielbienia,
to znaczy owoc warg, które wyznają Jego imię.
Nie zapominajcie o dobroczynności i wspólnocie dóbr.
Takie ofiary podobają się Bogu.
Bądźcie posłuszni swoim przełożonym
i bądźcie im ulegli;
czuwają bowiem nad waszymi duszami
i zdadzą z tego sprawę.
Niech pełnią swoje zadanie z radością,
a nie ze smutkiem,
bo wam by to nie przyniosło pożytku.
Niech Bóg pokoju,
Ten, który wyprowadził spośród umarłych,
dzięki krwi wiecznego przymierza,
Pasterza owiec, Najwyższego Pasterza,
naszego Pana Jezusa,
niech was uzdolni do wszelkiego dobra,
spełniając Jego wolę,
niech w nas spełni to, co miłe w Jego oczach,
przez Jezusa Chrystusa, któremu chwała
na wieki wieków. Amen.
– Oto słowo Boże.
Psalm22 (23), 1-2ab, 2c- 3, 4, 5, 6
Pan jest moim pasterzem:
niczego mi nie braknie.
Na zielonych pastwiskach
pozwala mi leżeć.
Prowadzi mnie nad spokojne wody
i przywraca mi życie;
prowadzi mnie właściwą ścieżką
przez wzgląd na swoje imię.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę,
niczego się nie ulęknę,
bo Ty jesteś ze mną.
Twy kij i Twoja laska są moją pociechą.
Stół dla mnie zastawiasz
na oczach mych wrogów;
namaszczasz mi głowę olejkiem,
mój kielich pełen po brzegi.
Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną
przez wszystkie dni mego życia;
i zamieszkam w domu Pana
po najdłuższe czasy.
EwangeliaMc 6, 30-34
W owym czasie
Apostołowie zebrali się wokół Jezusa
i opowiedzieli Mu wszystko, co uczynili i czego nauczali.
On rzekł do nich:
« Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie
i odpocznijcie nieco ».
Bo liczni przychodzili i odchodzili,
i nawet na posiłek nie mieli czasu.
Odpłynęli więc łodzią na pustkowie osobno.
Lecz widziano ich odpływających,
i wielu się domyśliło, dokąd zmierzają.
Pobiegli więc pieszo ze wszystkich miast tam,
wyprzedzili ich i tam przyszli.
Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum
i zlitował się nad nimi,
bo byli jak owce nie mające pasterza.
I zaczął ich nauczać o wielu rzeczach.
– Oto słowo Pańskie.
Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org