CatéGPT

Święty dnia · 6 sierpnia

Przemienienie Pańskie

Fête du Seigneur

Kolor liturgiczny : Biały


Święto Przemienienia Pańskiego obchodzone jest 6 sierpnia i należy do ważniejszych dni w roku liturgicznym. Odnosi się ono do wydarzenia opisanego w Ewangeliach synoptycznych, kiedy to Jezus zabrał Piotra, Jakuba i Jana na wysoką górę, gdzie ukazał im się w blasku Boskiej chwały, rozmawiając z Mojżeszem i Eliaszem. Przemienienie ukazuje zarówno prawdziwe Bóstwo Jezusa, jak i zapowiada Jego zmartwychwstanie i ostateczne zwycięstwo nad śmiercią. Dla uczniów było to doświadczenie graniczne, które miało umocnić ich wiarę, zanim przyjdą czasy próby podczas męki Chrystusa. Kościół zachował to święto przede wszystkim jako przypomnienie, że droga krzyża prowadzi do chwały, a codzienne życie chrześcijanina przemienia się poprzez spotkanie z Chrystusem. Przemienienie przypomina o powołaniu do świętości i udziale w Bożej naturze, co jest możliwe dzięki łasce i wierze. Historia obchodów sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa na Wschodzie; na Zachodzie święto wprowadzono powszechnie dopiero w XV wieku. Wspólne rozważanie tej tajemnicy staje się okazją do wzmocnienia nadziei i wezwania do stałego nawracania się.

Zadaj pytanie o święto dnia

Dzień liturgiczny

Czytania mszalne

« Jego szata była biała jak śnieg » — Dn 7, 9-10.13-14

Nocą, podczas wizji,
ja, Daniel, patrzyłem:
tonowie zostały ustawione,
i zasiadł Przedwieczny;
jego szata była biała jak śnieg,
a włosy na jego głowie jak czysta wełna;
jego tron był z płomieni ognia,
z kołami z ognia rozżarzonego.
    Rzeka ognia płynęła, wypływając przed nim.
Tysiące tysięcy mu służyły,
myriady myriad stały przed nim.
Trybunał zajął miejsce i otworzono księgi.

    Patrzyłem podczas nocnych wizji,
i widziałem, jak z obłokami nieba
przychodził jakby Syn Człowieczy;
doszedł do Przedwiecznego,
i został przyprowadzony przed niego.
    I dano mu
władzę, chwałę i królowanie;
wszystkie ludy, narody i języki
mu służyły.
Jego panowanie jest panowaniem wiecznym,
które nie przeminie,
a jego królestwo
to królestwo, które nie będzie zniszczone.

    – Oto słowo Boże.

ALBO

« To głos pochodzący z nieba sami słyszeliśmy » — 2 P 1, 16-19

Najmilsi,
    nie opierając się na wymyślonych, przebiegłych opowieściach,
ukazaliśmy wam potęgę i przyjście
Pana naszego Jezusa Chrystusa,
ale ponieważ byliśmy naocznymi świadkami Jego wielkości.
    On bowiem otrzymał od Boga Ojca cześć i chwałę,
gdy z chwalebnej chwały
doszedł Go głos, który mówił:
To jest mój Syn umiłowany,
w którym mam upodobanie.

    Ten głos, pochodzący z nieba,
sami słyszeliśmy,
gdy byliśmy z Nim na świętej Górze.
    Tak więc zostaje nam potwierdzone słowo prorockie;
dobrze czynicie, trzymając się go,
jak lampy świecącej w ciemnym miejscu,
aż zaświta dzień
i gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach.

    – Oto słowo Boże.

Ps 96, 1-2, 4-5, 6.9

Pan jest Królem! Niech się raduje ziemia,
nich się cieszą mnogie wyspy!
Ciemność i chmury wokół Niego,
sprawiedliwość i prawo są podstawą Jego tronu.

Kiedy Jego błyskawice oświeciły świat,
ziemia zobaczyła i zadrżała;
góry topniały jak wosk przed Panem,
przed Władcą całej ziemi.

Niebiosa głoszą Jego sprawiedliwość,
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę.
Tyś, Panie, Najwyższy nad całą ziemią,
wznosisz się wysoko ponad wszystkich bogów.

« Jego twarz zajaśniała jak słońce » — Mt 17, 1-9

          W owym czasie
  Jezus wziął ze sobą Piotra, Jakuba i Jana, brata jego,
i zaprowadził ich na górę, na osobność.
  I został wobec nich przemieniony;
jego twarz zajaśniała jak słońce,
a jego szaty stały się białe jak światło.
  I oto ukazali im się Mojżesz i Eliasz,
którzy rozmawiali z Nim.
  Wtedy Piotr przemówił do Jezusa:
« Panie, dobrze, że tu jesteśmy!
Jeśli chcesz,
postawię tu trzy namioty,
jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza ». 
  Gdy on jeszcze mówił,
oto obłok świetlany okrył ich,
a z obłoku odezwał się głos:
« To jest mój Syn umiłowany,
w którym mam upodobanie:
jego słuchajcie! »
  Słysząc to, uczniowie padli na twarz
i bardzo się przestraszyli.
  Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł:
« Wstańcie, nie bójcie się! »
  Gdy podnieśli oczy,
nie widzieli nikogo,
oprócz samego Jezusa.
  A gdy schodzili z góry,
Jezus dał im taki nakaz:
« Nikomu nie mówcie o tym widzeniu,
póki Syn Człowieczy
nie powstanie z martwych ».

          – Oto słowo Pańskie.

Teksty liturgiczne: © AELF — aelf.org

Udostępnij to święto

Zobacz święto dniaZobacz kalendarz liturgiczny